|
“Wat God samenvoegde, zal de mens niet scheiden”. Gevleugelde woorden uit het katholicisme van mijn jeugd. Vooral gebruikt als hét argument tegen het steeds hoger oplopende aantal echtscheidingen in die jaren. Wij omarmden de spreuk op de middelbare school als het ging over het splitsen van atomen. Onze natuurkundeleraren waren duidelijk. Eensgezind vertelden zij ons vijf jaar lang dat de weg van splitsing een uitzichtloze is. Glunderend wezen zij ons op het tegenovergestelde proces, dat van fusie. Ze vertelden dat de krachtbron van onze zon en dus van alle sterren op dit principe is gebaseerd. Door het samengaan van waterstofkernen blijft een partij energie ´over´ waar tien kernreactortjes tezamen bij verbleken. Enthousiast werd ons gemeld dat waterstof niet voor niets de eerste stof in het zogenaamde Periodiek Systeem is. Deze heelalwijd meest simpele en in de eerste seconden na de ´Big Bang´ zelfs de enige stof bleek en blijkt grote geheimen in zich te dragen. En grote krachten! De afvalproducten, zoals water en helium, zijn niet of nauwelijks schadelijk. Vervolgens werd door al die leraren verzucht dat het ´nog wel tot het jaar 2000’ zou duren voor we kernfusie echt zouden kunnen benutten! Elf jaar na dat millennium hebben kernenergie-experts het nog steeds schertsend over het ´Eastinghouse ontwerp´ als het gaat over Oostblok-reactors. Die hebben maar een enkele wand rondom het reactorvat. Dit in tegenstelling tot de reactors in onder andere het westen van de EU, die allemaal een dubbele wand hebben zoals oorspronkelijk ontworpen en opgezet door het ingenieursbureau ´Westinghouse´. Maar de experts verschuilen zich ook al dertig jaar achter die dubbele wanden! Die behoren immers alles tegen te houden dat een gevaar vormt voor het reactorvat. ´Onze´ centrale in Borssele schijnt zelfs een flinke overstroming te kunnen doorstaan. Toen kwam er echter een tsunami van 20 meter hoog! Weliswaar aan de andere kant wereld, maar toch. En ook nu zullen ze uiteindelijk, als de gevolgen van deze verschrikkelijke ramp achter de rug zijn, wéér kiezen voor hun rampzalige splitsingsconcept. En wéér zal men niet massaal inzetten op kernfusie. Liever stopt de club van rijke landen een schamele 10 miljoen euro in een potje om ‘aan de slag te kunnen gaan’, zoals in het voorjaar van 2006 in het kader van een samenwerkingsverband voor kernfusie. Ter vergelijking: de olie-industrie trekt alleen de komende tien jaar al 250 miljard dollar per jaar uit om onrendabele velden alsnog rendabel te maken! In Cadarache, Zuid-Frankrijk, wordt al jaren aan een kernfusie(test)reactor gebouwd die rond 2016 in bedrijf moet komen. Dat is pas over vijf jaar en dat is te laat! De smoesjes van niet genoeg geld en ontbrekende kennis zijn dezelfde als bij het zogenaamde ´Manhattan Project´. Veel wetenschappers van dat project geloofden in 1943 niet dat het mogelijk was om een atoombom te maken. President Roosevelt gaf ze de keuze: dat ding maken of oprotten. Oorlog, dan kan blijkbaar alles! Laten we de oorlog verklaren aan de energiecrisis. En aan het splijten van atomen! Weg met dat marginale geneuzel over zon- en windenergie. Kernfusie is de enig acceptabele uitweg uit de huidige vicieuze energiecirkel. Laten we twee honderd en vijftig miljard euro per jaar in fusieonderzoek steken. En er naar streven om in 2016 niet een test reactor, maar commercieel exploiteerbare kernfusie energie te hebben. Een kwestie van kiezen: dat is vooral bij atoomenergie de Kern van de zaak. Reageer |
|
|